ไอ้เณร : 

ซ๊ฟูฯครับ แม่ให้ผมเอาแกงมาให้

ซ๊ฟูวันพุธ : ขอบใจ วางไว้ที่โต๊ะ ก่อน

ซ๊ฟูวันพุธ : ไหง หน้าตาบูดเป็นตูดไก่ อย่างนั้นเล่า

ไอ้เณร : 

เซ็งครับ วันนี้ มีสอบ แต่ทำไม่ได้เลย ครูก็แอบฟ้องแม่ทางไลน์

กลับมาแม่ก็สวดธรรมยกเล่มเลย

ซ๊ฟูวันพุธ : แล้ว ไม่ได้ตั้งใจ ทำสอบ รึ

ไอ้เณร : 

ตั้งใจ แต่มันไม่ใช่วิชาที่ชอบ อ่ะ

ซ๊ฟูวันพุธ : ก็บอกแม่สิ ว่า ไม่ชอบ เลยทำไม่ได้ดี

ไอ้เณร : 

ก็แบบ วิชาที่ชอบ ก็ได้คะแนนไม่ดี เหมือนกัน ครับ

ซ๊ฟูวันพุธ : ซิๆ แล้วตกลงว่า มันเป็นอย่างไร

ไอ้เณร : 

ก็ อยากไป เที่ยวกับเพื่อนบ้าง เลย...ไม่ได้อ่าน ครับ

ซ๊ฟูวันพุธ : เที่ยวทุกวันเลยรึ แล้วเสาร์-อาทิตย์ล่ะ ไม่ได้อ่านรึ

ไอ้เณร : 

ชีวิต วัยรุ่น มันไม่มีเสาร์-อาทิตย์ น่ะครับ 

คุรุ มีอะไรๆ ที่อยากทำเยอะแยะ

ไอ้เณร : 

บางทีเบื่อแม่บ่น ก็ขี้เกียจอยู่บ้าน

ซ๊ฟูวันพุธ : อื่มมม...ถ้าไม่จัดการ ชีวิตตัวเอง ทำอะไรๆ ไม่เสร็จสักอย่าง มันจะยุ่งตาย ห่ะเลยยยยย

ไอ้เณร : 

กินข้าวเถอะ คุรุ ดูท่าทาง คุรุ กำลังจะสวดผม เหมือนแม่ อีกแล้ว ฟังจนเบื่อจะตายอยู่แล้ว

ซ๊ฟูวันพุธ : เดี๋ยว..ก็ได้

ซ๊ฟูวันพุธ : อื่มมมมมม...เอ็งเห็น แม่ไก่ และลูกๆมัน ฝูงนั้นไหม

ซ๊ฟูวันพุธ : ดูสิ แม่มัน เจ้ากี้เจ้าการ เดินขุดคุ้ยดิน

ซ๊ฟูวันพุธ : ลูกๆมัน ก็วิ่งตาม ไปจิกกิน ที่แม่มันขุดคุ้ยได้

ซ๊ฟูวันพุธ : ไม่เห็นว่า พวกลูกมัน จะมีปัญหาอะไรเลย

ไอ้เณร : 

นั่นไง คุรุ มีตัวหนึ่ง ตามฝูงมันไม่ทัน ตัวมันเล็กแกรน

ไอ้เณร : 

แม่มัน ต้อง หันกลับมา คอยดู

ซ๊ฟูวันพุธ : แม่มัน ก็จู้จี้ เหมือนแม่เอ็งเลย เนอะ

ไอ้เณร : 

เอ๊า คุรุ ลูกใคร ใครก็รัก แล้วมันก็ตัวเล็กกว่าตัวอื่นๆ

ไอ้เณร : 

มันก็ ธรรมด๊า ที่ต้องคอยดู

ซ๊ฟูวันพุธ : อืมมมม ฉัน ก็ไม่เห็นว่า ไอ้ตัวเล็กนั่น มันจะบ่นเลย

ไอ้เณร : 

เอ๊า คุรุ รู้ภาษาไก่ ด้วยหรือ

ซ๊ฟูวันพุธ : ไม่รู้หรอก แต่ ท่าทางมัน ก็ไม่ได้ขัดขืนนี่

ไอ้เณร : 

มันน่าจะเข้าใจว่า แม่มัน ช่วยมัน

ไอ้เณร : 

อืมมม แล้วถ้ามัน ไม่อยากกิน ที่แม่มันคุ้ยให้ แม่มันจะบ่นไหม ครับ คุรุ

ซ๊ฟูวันพุธ : ฉันไม่รู้ ฉันไม่ได้เป็นไก่

ซ๊ฟูวันพุธ : แม่มัน ก็อาจพยายาม ตะล่อมบังคับ ให้มันทำ ตามที่แม่มันทำล่ะลั่ง

ไอ้เณร : 

ครับ ไก่ มันมีสัญชาตญาณ ในการเลี้ยงลูก

ไอ้เณร : 

ลูกไก่ ก็มีสัญชาตญาณ เรียนรู้ ตามที่แม่มันสอน

ไอ้เณร : 

เป็นไก่ ก็ดีเหมือนกัน นะครับ ไม่วุ่นวายดี

ซ๊ฟูวันพุธ : อ้าว และที่เอ็งเป็นอยู่ ทุกวันนี้ มันวุ่นวาย ยังไง ล่ะ

ไอ้เณร : 

ก็แม่อ่ะ กะการ กะเกณฑ์ บังคับ ผม ให้ทำนุ่น ทำนี่ ไอ้นี่ไม่ดี ไอ้นั่นไม่ดี

ไอ้เณร : 

ไม่เคยถามผมเล๊ย ว่า ผมชอบไหม อยากทำอะไร

ซ๊ฟูวันพุธ : อืมมมม...แล้วถ้าเอ็ง เป็นลูกไก่ มีแม่ไก่เป็นแม่ มันจะต่างกับ ที่เป็นอยู่นี้ ไหมล่ะ

ซ๊ฟูวันพุธ : หรือว่า ถ้าเอ็งเป็น ลูกไก่แล้ว เอ็งจะไม่บ่น หืออออ..

ไอ้เณร : 

หรอออออ...ไม่รู้เหมือนกันครับ ยังไม่เคยเป็น ลูกไก่ เลยไม่รู้ครับ

ไอ้เณร : 

ก้อออออ....ไก่มันเป็นสัตว์นี่ครับ มันก็คง ทำตามสัญชาตญาณ

ซ๊ฟูวันพุธ : อ้อออ...คนไม่มีสัญชาตญาณ หรือ....

ไอ้เณร : 

ก็มีนะ คุรุ ...คุรุ ไม่รู้หรอก หรือ

ซ๊ฟูวันพุธ : อ้าาาาาาาววววว เดี๋ยว เอ็ง...

ไอ้เณร : 

ขอโทษ ครับ คุรุ...

ไอ้เณร : 

คือออออ...ไก่ มันเกิดมา ต้อง เรียนรู้อะไรๆ จาก พ่อแม่มัน 

ไอ้เณร : 

พ่อแม่มัน ก็สอน ลูกๆมัน ตามสัญชาตญาณ 

และที่มันเรียนรู้มาจาก ปู่ย่าตายายมันอีกที น่ะครับ

ซ๊ฟูวันพุธ : อืมมมม....แล้วไง

ไอ้เณร : 

ถ้ามัน ไม่เรียนรู้ มันก็อาจจะ เอาชีวิต ไม่รอดได้ อ่ะครับ

ซ๊ฟูวันพุธ : แล้ว....

ไอ้เณร : 

มันก็ต้องเรียนรู้ เพื่อเอาชีวิตรอดได้ 

เมื่อมันต้องจาก พ่อแม่มันไป ไงครับ

ไอ้เณร : 

....อู้ววววว์ ทำไมอยู่ ผมถึงรู้เรื่องไก่ 

เยอะอย่างนี้ ก็เนอะ เด็กมันเก่ง

ซ๊ฟูวันพุธ : แล้ว แม่ไก่กับลูกไก่ และเอ็งกับแม่เอ็ง มันต่างกันตรงไหน ล่ะ

ไอ้เณร : 

อืมมมมมม....

ซ๊ฟูวันพุธ : แล้วที่แม่เอ็งทำกับเอ็ง มันต่างจากมแ่ไก่กับลูกของมัน ตรงไหล ล่ะ

ไอ้เณร : 

อืมมมมมม....

ไอ้เณร : 

น่าจะ....ตรงที่ผม ไม่มีปีก มั๊ง...

ซ๊ฟูวันพุธ : เดี๋ยะ....ดีนะที่นั่งไกล เท้าฉันไม่ถึง

ซ๊ฟูวันพุธ : เมื่อเอ็งเข้าใจ ที่แม่ไก่ ทำกับลูกมัน.....

ซ๊ฟูวันพุธ : แล้ว ทำไมถึงไม่เข้าใจ ที่แม่เอ็ง ทำกับเอ็ง ล่ะ

ซ๊ฟูวันพุธ : เอ็งก็เห็นว่า ลูกไก่ ก็มีปฏิกิริยา กับอะไรๆ ที่แม่มันทำให้ แต่มันก็ทำตาม

ไอ้เณร : 

ครับ คุรุ

ซ๊ฟูวันพุธ : มนุษย์ กับ สัตว์ ในหลายมิติบทบาท ต่างมีการทำ ที่ไม่แตกต่างกัน 

ซ๊ฟูวันพุธ : เรียกว่า เป็น หน้าที่

ซ๊ฟูวันพุธ : การเลี้ยงดู ปกป้อง และการอบรมสั่งสอน เป็น หน้าที่พื้นฐาน ของ มนุษย์ส่วนใหญ่ และสัตว์ส่วนใหญ่

ไอ้เณร : 

แต่...บางเรื่อง ก็น่าจะต้อง ถามความต้องการ 

และความสมัครใจ ของ ลูกมั่งสิ....ครับ

ซ๊ฟูวันพุธ : เอ็งคิดว่า ไก่ที่บ้านเอ็งนี้ กับไก่ในบ้านอื่น ที่อีกภาคของประเทศนี้ และไก่ที่อยู่ในป่า มันจะ เลี้ยงลูกพวกมันเหมือนกันไหม

ไอ้เณร : 

ก็น่า จะไกล้เคึยงกัน นะครับ

ไอ้เณร : 

อาจต่างวิธีกัน ตามสภาพแวดล้อม และสิ่งแวดล้อม ที่แตกต่างกันไป

ไอ้เณร : 

ฮู้วววว ... ขนลูกอีกแล้ว ทำไม ตัวเองเก่งอย่าาาาางงงนี้....

ซ๊ฟูวันพุธ : ก็น่าจะใช่ เอ็งก็เก่งใช้ได้ มั๊ง....

ไอ้เณร : 

อย่าๆๆ จะชมก็ชมผม ตรงๆ  เล๊ย...

ซ๊ฟูวันพุธ : วิธีการ ของสัตว์ต่างถิ่น ก็ย่อมแตกต่าง แต่ พ่อแม่ ก็มีวัตถุประสงค์เดียวกัน

ซ๊ฟูวันพุธ : วัตถุประสงค์ ของมัน เพื่อให้ได้ตามเป้าหมาย คือ ลูกๆ ของมันรอดชีวิต สามารถยังชีพได้ ด้วยความรู้ ที่พ่อแม่สอน

ซ๊ฟูวันพุธ : การกระทำของ พ่อแม่ เรียกว่า มีเจตนา ที่ดี

ซ๊ฟูวันพุธ : ทว่า วิธีการ ในการดำเนินการ นั้น ก็ขึ้นกับ สัญชาตญาณ ประสบการณ์ ที่มี

ไอ้เณร : อ้

อครับ คุรุ

ซ๊ฟูวันพุธ : แม่เอ็ง ก็ทำไม่ต่างจาก ไก่ นั่นแหละ

ซ๊ฟูวันพุธ : วิธีการ ที่เขาใช้ ก็มาจาก สัญชาตญาณ และความรู้ ประสบการณ์ที่เขามี

ซ๊ฟูวันพุธ : และเขาเลือกวิธีที่ คิดว่า มันจะได้ผล ที่สุด

ไอ้เณร : .......

ซ๊ฟูวันพุธ : สิ่งที่พ่อแม่ ทำ เรียกว่า หน้าที่ของ พ่อแม่

ซ๊ฟูวันพุธ : สิ่งที่เอ็ง ต้องทำ เรียกว่า หน้าที่ของ ลูก

ไอ้เณร : ......

ไอ้เณร : 

นั่น...ว่าแล้ว....ถูกเทศน์ อีกแล้ว....

ซ๊ฟูวันพุธ : หน้าที่ที่แตกต่างกัน เพราะ มี สถานะ ที่แตกต่างกัน

ไอ้เณร : 

สถานะ เนี๊ยะ มัน งงๆ ครับ คุรุ

ซ๊ฟูวันพุธ : สถานะ หรือ สถานภาพ คือ สิทธิ และหน้าที่ ตามบทบาท ของคนหนึ่ง

ซ๊ฟูวันพุธ : อ้างอิงตาม สังคม

ซ๊ฟูวันพุธ : อาทิ ที่บ้าน คือ สังคม ครอบครัว

ซ๊ฟูวันพุธ : ที่บ้าน พ่อแม่ คือสถานะ ของผู้ให้กำเนิด

ซ๊ฟูวันพุธ : ลูก คือ สถานะ ของทายาท ที่เกิดจาก พ่อแม่

ไอ้เณร : 

คร๊าบบบบ รู้คร๊าบบบบ เนี๊ยะ เป็นลูก 

ถูกพ่อแม่ กดขี่ เนี๊ยะ หลังอาน แล้วววว...

ซ๊ฟูวันพุธ : ถ้าเป็น ที่โรงเรียน ในสังคมนั้น สถานะของเอ็ง ก็จะแตกต่างออกไป จากที่บ้าน

ซ๊ฟูวันพุธ : ที่โรงเรียน เอ็งจะมี สถานะเป็น ลูกศิษย์ ที่มีบทบาท รับความรู้

ซ๊ฟูวันพุธ : และจะมี ผู้มีหน้าที่เป็น คุรุ ที่เขาจะมีบทบาท เป็นผู้ให้ความรู้

ไอ้เณร : 

เรียนๆๆ 

ซ๊ฟูวันพุธ : อืมมมม...

ซ๊ฟูวันพุธ : เมื่อ เข้าวัย หรือภาวะที่ต้องทำงาน ก็จะก้าวเข้าสู้ สังคมที่ทำงาน

ซ๊ฟูวันพุธ : คนคนเดิม ก็จะมีสถานะ ในสังคมนั้น เป็น พนักงาน นายจ้าง ผู้ขาย ลูกค้า

ซ๊ฟูวันพุธ : เยอะแยะ

ไอ้เณร : 

อู้ฮู้ววว ทำไม มันเยอะแยะ เนี๊ยะ กำลัง ตาโต จะแตกแล้ว ....

ซ๊ฟูวันพุธ : แต่ละสถานะ ในสังคมต่างๆ ก็จะ บทบาท ประจำสถานะนั้นๆ ด้วย...

ซ๊ฟูวันพุธ : เรียกว่า สถานะหลัก และบทบาทหลัก

ซ๊ฟูวันพุธ : เช่นที่บ้าน เอ็งมีสถานะเป็นลูก ก็จะมี บทบาท ความเป็นลูก ที่ต้องปฏิบัติ

ซ๊ฟูวันพุธ : คนที่มีสถานะเป็น พ่อแม่เอ็ง มีบทบาท ของเขา ต่อเอ็ง

ไอ้เณร : 

แล้ว ใครเป็นคนกำหนด ครับ คุรุ ว่า 

แต่ละสถานะ มีบทบาท อะไร

ไอ้เณร : นี่....เจอย้อนๆ....

ซ๊ฟูวันพุธ : อืมมม.. ก็ดีนี่ จะได้รู้ว่า ไม่ได้ พูดให้ ตอไม้ ฟัง

ซ๊ฟูวันพุธ : 1. เลย ก็มาจาก วัฒนธรรม ที่เป็นที่ยึดถือในสังคมนั้น

ซ๊ฟูวันพุธ : เช่น บางสังคม มีวัฒนธรรม สำหรับคนที่เป็นลูกว่า ช่วยงานบ้าน รับฟังคำสอนนำไปปฏิบัติ เคารพพ่อแม่ห้ามขัดแย้ง ฯลฯ

ซ๊ฟูวันพุธ : 2. ค่านิยม ที่ได้รับจาก ผู้ที่มีอิทธิพล

ซ๊ฟูวันพุธ : เช่น ต้อง มีรถ ไปรับส่งลูก มีของแพงๆ ฯลฯ

ซ๊ฟูวันพุธ : ค่านิยม บ่อยครั้ง มันหาสาระที่มีคุณค่า ไม่ค่อยได้

ไอ้เณร : 

ฮ้า จริงหรอ ไม่เห็น แม่จะมีค่านิยม 

เช่นนั้นเลย ครับ อยากได้จัง

ซ๊ฟูวันพุธ : 3. ความต้องการ ของผู้ที่มีสถานะ ที่สูงกว่า ในสังคม นั้น

ซ๊ฟูวันพุธ : เช่น แม่เอ็ง มีความต้องการให้เอ็ง ฟังเขา และปฏิบัติตาม โดยเคร่งครัด

ไอ้เณร : 

นี่ นี่เลยๆ ชัดเจน 

ซ๊ฟูวันพุธ : นอกจาก บทบาท หลักในสังคมแล้ว ยังจะมี บทบาทรอง บทบาทแฝง

ซ๊ฟูวันพุธ : เช่น ที่บ้าน เอ็งเป็นคนกลาง ก็จะยังมี บทบาทต่อ พี่สาว และน้องชาย ของเอ็ง ในสถานะ น้องชาย และพี่ชาย ด้วย

ซ๊ฟูวันพุธ : นอกจาก บทบาทหลัก และรอง และมันยังมี บทบาทแฝง

ซ๊ฟูวันพุธ : อู้ฮูยยยย ยังกะ นินจา

ไอ้เณร : 

แค่ หลัก รอง ผมก็จะอ้วก อยู่แล้ว คุรุ

ซ๊ฟูวันพุธ : บทบาทแฝง มักเป็น ความสามารถพิเศษ ของแต่ละคน

ซ๊ฟูวันพุธ : และถูกคาดหวัง จากคนอื่น

ซ๊ฟูวันพุธ : หรือ ตัวเอง สมัครใจจะทำ

ไอ้เณร : 

ผมรู้ๆ เช่น ผมขี่รถจักรยานได้ 

และชอบอาสาออกไปซื้อของ เลย ปลิ้นเลย ฝากกันทั้งบ้าน

ซ๊ฟูวันพุธ : และ.....

ซ๊ฟูวันพุธ : และ บทบาท ยังแบ่งย่อย เป็น ความรับผิดชอบ และภาระ ที่มีกรอบ ลดหลั่นลงไปอีก

ไอ้เณร : 

ครับๆ คุรุ ผมต้อง รีบไปทำ บทบาท ลูก ของแม่ ล่ะ นะครับ

ไอ้เณร : 

กระต๊ากๆ แม่ครับ ลูกไก่ กำลังจะไป อ้อนแม่ แล้วววววว

<จบ>