ชายบอส : สวัสดีครับ อาจารย์คุรุ
ซ๊ฟูวันพุธ : ลมอะไรพัดมา คุณบอส...
ชายบอส : ก็ ลมเสีย น่ะสิครับ อาจารย์คุรุ
ชายบอส : ผมงี้ เหนื่อยกับการบริหารกิจการ มากพอแล้ว ยังต้องมา เหนื่อย เอาใจเมีย อีก
ซ๊ฟูวันพุธ : อือออออ.....
ชายบอส : ตอนเจอกันใหม่ๆ มันน่ารักกว่านี้ เยอะ
ชายบอส : พอได้มาเป็นเมีย มันงี้ จะขี่คอผมตลอด
ชายบอส : เห็นผม เป็น ควาย รึไง....
ชายบอส : งานการ ก็ไม่ช่วย
ชายบอส : ช็อปปิ้ง ....มันทุกวัน
ชายบอส : เสื้อผ้า ข้าวของเต็มบ้าน
ชายบอส : ลูก ก็ทิ้ง ให้แม่บ้าน ดูแล
ชายบอส : นี่ ที่โรงเรียน คิดว่า คนขับรถ กับพี่เลี้ยง เป็น พ่อแม่ ลูกผมแล้ว
ซ๊ฟูวันพุธ : เอาๆล่ะๆ หยุดหายใจ หายคอ สักหน่อย พ่อ...
ซ๊ฟูวันพุธ : เดี๋ยวมาจุกอกตาย ที่บ้านฉัน ฉันจะเดือดร้อน...
ชายบอส : ทำไม คนเรา นิสัย เปลี่ยน เร็ว เหมือน น้ำเปลี่ยนสี ได้เช่นนี้ ครับ อาจารย์คุรุ
ชายบอส : รู้อย่างงี้ เอา พี่เลี้ยงลูก มาทำเมียแทนเสียก็ดี สิครับ
ซ๊ฟูวันพุธ : อือออ....หือ....
ซ๊ฟูวันพุธ : แล้ว จะเอา คนเก่าไปใว้ที่ไหนล่ะ ที่สต็อกของเสีย รึ...พ่อ....
ชายบอส : นั่นสิ ครับ เอามาฝาก อาจารย์คุรุสักพัก ได้ไหมครับ
ชายบอส : ฝากท่าน ช่วยสั่งสอน มันหน่อย
ซ๊ฟูวันพุธ : ไม่ได้ บ้านฉัน ไม่มีที่ว่างแล้ว ปลูกต้นไม้เต็มหมดแล้ว...พ่อ....
ซ๊ฟูวันพุธ : เอาไป เลหลัง ตลาดมือสอง ดูซิ...
ชายบอส : อาจารย์ ก้อออออ...มีด้วยหรือครับ ที่ตลาดไหน นะครับ
ซ๊ฟูวันพุธ : ฉัน เหน็บคุณ น่ะ นี่ใจคอ จะหมดรัก หักทิ้ง จริงๆ หรือ
ชายบอส : มัน 10 กว่าปี แล้ว จารย์ ที่เป็นแบบนี้
ชายบอส : ไม่ใช่ พึ่งเมื่อวาน ครับ
ชายบอส : ผมคิดถึงลูกมาตลอด แต่
ชายบอส : สูบลมเข้าลูกโป่ง ตลอดเวลา มันย่อมถึงจุด คราก ที่ลูกโป่ง จะระเบิด
ซ๊ฟูวันพุธ : อืมมม.....
ซ๊ฟูวันพุธ : แล้ว ลูกชายคุณ สองคน นั่นหละ
ชายบอส : เป็นสมบัติแม่ แม่เขาก็เอาไป ได้ครับ
ชายบอส : ผมส่งเสีย เลี้ยงดู จนจบ ชั้นสูงสุดที่พวกเขาเรียนได้
ซ๊ฟูวันพุธ : อืมมม...
ชายบอส : ผมตัดสินใจ แล้วครับ
ชายบอส : ไม่เช่นนั้น ผมจะ ไม่มีสมาธิ ในการ จัดการที่โรงงาน
ชายบอส : หุ้นส่วน น้องๆผมอีกหลายคน
ชายบอส : ไหนจะคนงาน ผนขายสินค้า ลูกค้า
ชายบอส : ช่วงนี้ วิกฤติ เศรษฐกิจ ด้วย
ชายบอส : หาก ผมล้ม ก็พัง จะเสียหายมากกว่านี้
ชายบอส : มีเงิน ก็ใช้เงิน แก้ปัญหาไป..
ซ๊ฟูวันพุธ : หยุดๆ หายใจบ้างพ่อ....
ซ๊ฟูวันพุธ : ฉันนี่ จะหายใจแทน พ่อ..อยู่แล้ว
ชายบอส : คนเรานี่ เอานิสัย เยี่ยงนี้ มาจากไหนครับ
ชายบอส : ทำไม ตอนคบกัน กับหลังแต่งงานกัน มัน เหมือน หน้ามือ..หลังเท้า ได้ล่ะครับ
ซ๊ฟูวันพุธ : เคยได้ยิน ภาษิตว่า "ดูวัวให้ดูหาง ดูนางให้ดูแม่" ไหม
ชายบอส : เคย ครับ
ชายบอส : แต่ ผมไปจีบเขา ไม่ได้ ไปจีบแม่เขา นี่ ครับ
ซ๊ฟูวันพุธ : อื้อออ...
ซ๊ฟูวันพุธ : ความหมาย ก็คือ จะรู้จักใจคอ คนที่หมายปอง ให้ดูย้อนกลับไปถึง โคตรเขา
ซ๊ฟูวันพุธ : เพราะ ลำพังดูแต่ตัวเขา อาจถูก ความโน้มเอียง บังตาได้
ชายบอส : ความโน้มเอียง คือ อะไร ครับ จารย์
ซ๊ฟูวันพุธ : คือ ความรู้สึก ชอบ ไม่ชอบ ของใจเราเองน่ะสิ
ซ๊ฟูวันพุธ : โดยไม่มีเหตุผล ที่เป็น ตรรกะ
ชายบอส : ไป ครับ ไปดูครับ
ชายบอส : ครอบครัวเขา ขายของในตลาด
ชายบอส : เขาเป็น พี่รอง สวยที่สุดในบ้าน
ชายบอส : คอยขายของหน้าร้าน
ชายบอส : น้องๆเขา ก็ขยันทุกคน
ชายบอส : แม่เขา ก็มีอิทธิพล และรวยที่สุดในตลาดนั้น
ชายบอส : เพราะเขาขายเนื้อวัว
ซ๊ฟูวันพุธ : ....ฮึๆๆๆ...
ชายบอส : ผมไปสำรวจตลาด พบเขาเข้า มันถูกชะตา ครับ
ซ๊ฟูวันพุธ : อืออ...
ซ๊ฟูวันพุธ : ครอบครัวเขา คุณ ก็ดูว่า ดีไปหมด ไช่ไหม
ซ๊ฟูวันพุธ : ความหมายของคำว่า "ดู" คือ การ พบปะ พิเคราะห์ โดยถ้วนถี่
ซ๊ฟูวันพุธ : ในสมัยก่อน ยุคอุตสาหกรรม สมัยใหม่ นั้น
ซ๊ฟูวันพุธ : การผูกครอบครัว คือ การแต่งกับครอบครัวเขาด้วย นอกจากการจับคู่เพียงลำพัง
ชายบอส : ครับ อาจารย์คุรุ
ซ๊ฟูวันพุธ : เมื่อ เขาจะมาเป็น เมียคุณ เป็นสะไภ้ ที่บ้านคุณ ครอบครัวคุณ อาจจำเป็น ต้อง เห็นชอบด้วย
ซ๊ฟูวันพุธ : เรียกว่า ดูกันรอบด้าน
ซ๊ฟูวันพุธ : แต่กระนั้น มันก็ไม่มีหลักประกันที่แน่นอนว่า จะอยู่กันยืด
ชายบอส : ......
ซ๊ฟูวันพุธ : หลักๆ คือ ต้องดู กำพืด สันดาน ว่า สามารถเข้ากันได้ อยู่กันได้ด้วยดีไหม
ชายบอส : ไม่ได้อยู่ที่ว่า เขา ยาก ดี มี จน เลว อย่างไร ไช่ไหม ครับ
ชายบอส : คือ ดูว่า จับคู่กัน แล้ว พากันรอด ได้ ใช่ไหมครับ
ซ๊ฟูวันพุธ : ยุคหลัง ที่ สมาชิกในครอบครัว ไม่ต้อง อยู่ร่วมกันแบบ กงสี แล้ว
ซ๊ฟูวันพุธ : ก็ไม่ต้อง สนใจ โคตร มากมาย
ซ๊ฟูวันพุธ : แต่...
ซ๊ฟูวันพุธ : ครอบครัวคุณ ยังเป็นแบบ กงสี อยู่นี่ ไม่ใช่หรือ
ชายบอส : ครับ ทุกวันนี้ ก็ยังเป็น
ชายบอส : แม้ว่า คุณพ่อผม จะยกให้ พี่น้อง 3 คน ดูแลกิจการ แล้ว
ซ๊ฟูวันพุธ : ครอบครัว แบบนี้ การที่อยู่กันราบรี่น จึงต้อง ให้คนในครอบครัว ยินดีรับ คนใหม่ ที่จะเข้ามา
ซ๊ฟูวันพุธ : ธรรมเนียมนี้ ก็คงจะลดลงไปเรื่อยๆ
ชายบอส : ผมก็เคยพาเขา ไปหาคุณพ่อ นะครับ
ชายบอส : แต่คุณพ่อ ไม่ชอบเธอเลย
ชายบอส : คุยกันไม่กี่คำ คุณพ่อ ก็ชิงเดินหนี อ้างว่า ยุ่ง ต้องไปคุมคน ในโรงงาน
ชายบอส : และ พอผม ยืนยันว่า ผมจะเอาเธอมาเป็น ภรรยา
ชายบอส : คุณพ่อ ก็ไม่พอใจมาาาาาาากกก
ซ๊ฟูวันพุธ : แล้ว ภรรยาคุณ รู้ไหม น่ะ
ชายบอส : รู้ครับ ผมเลย ตัดสินใจ ตอนนั้นว่า เมื่อแต่งงานแล้ว ก็ให้เธออยู่กับครอบครัวเขาเหมือนเดิม
ชายบอส : ส่วนผม จะขึ้นไปหาเธอ ทุกวันสุดสัปดาห์
ชายบอส : เพราะ ปกติ ผมก็ไม่ได้อยู่บ้านอยู่แล้ว ต้องออกตรวจตลาด และคู่ค้า น่ะครับ
ชายบอส : มีค่าใช้จ่าย อะไร ก็เอาบิลมาเบิกที่โรงงาน
ชายบอส : ส่งค่าเลี้ยงดูตลอด จนมีลูกชาย 2 คน ห่างกัน 3 ปี
ซ๊ฟูวันพุธ : อืมมมม.....
ชายบอส : อยู่ห่างกัน นานๆ ไปที เขาก็ดูแลดี ไม่เห็นมี ปัญหา อะไร
ชายบอส : มาเมื่อ 3 ปีที่แล้ว คุณพ่อป่วย มีท่าว่าจะจากไป
ชายบอส : เธอ ก็ขอมาอยู่ ที่โรงงานด้วย
ซ๊ฟูวันพุธ : อืมมม....
ชายบอส : มาอยู่โรงงาน ได้ 1 สัปดาห์ ก็บ่นว่า อยู่ไม่ได้
ชายบอส : ผมก็ต้อง มาซื้อบ้าน ที่นี่ เพื่ออยู่กับลูก
ชายบอส : หาพี่เลี้ยง มาดูลูก คนขับรถที่โรงงาน มาคอยรับส่ง เธอ และลูก
ซ๊ฟูวันพุธ : อืมมมม....
ชายบอส : ตอนต่อจากนี้ไป สิครับ ผมถึงได้เห็น อะไร ที่ไม่เคยเห็น
ชายบอส : มันคือ ปฏิบัติการ ล้างผลาญ ชัดๆ
ชายบอส : คุย เคลียร์ ขอร้อง อย่างไร ก็ไม่เป็นผล
ซ๊ฟูวันพุธ : อืมมม....
ชายบอส : สรุปว่า "ดูวัวให้ดูหาง ดูนางให้ดูแม่" มันใช้ไม่ได้ ไช่ไหมครับ คุรุ
ซ๊ฟูวันพุธ : คนที่คิด ภาษิต นี้ อยู่ในยุค ที่เนิ่น ก่อนเราเยอะมาก
ซ๊ฟูวันพุธ : ยุคที่ สังคม ไม่ซับซ้อน และยังเป็นยุค กดขี่ มากกว่าปัจจุบันมาก
ซ๊ฟูวันพุธ : ปัจจุบัน อาจไม่ใช่ ยุคของมัน แล้ว
ชายบอส : ครับ อาจารย์คุรุ
ซ๊ฟูวันพุธ : สังคม พันทาง หลากวัฒนธรรม มากขึ้น
ซ๊ฟูวันพุธ : เสรีภาพมากขึ้น
ซ๊ฟูวันพุธ : ปัจเจก มีอิสระภาพ อัตตา และนัยแอบแฝงมากขึ้น
ชายบอส : ครับ อาจารย์คุรุ
ชายบอส : เล่ห์ มารยา การหลอกลวง บังตา มีมากขึ้น ด้วยครับ
ซ๊ฟูวันพุธ : "อย่าให้ความหมาย กับสิ่งใด จนเราใช้การไม่ได้" จำได้ไหม
ชายบอส : ครับ จำได้ครับ อาจารย์คุรุ
ชายบอส : ผมถึง ตัดสินใจ เด็ดขาด ครั้งนี้ แหละครับ
ชายบอส : เลย แวะมาขอ มติ จาก อาจารย์คุรุ ไงครับ
ซ๊ฟูวันพุธ : เฮ่ย ปัจเจกมติ ฉันไม่เกี่ยว
ซ๊ฟูวันพุธ : ฉันทำได้ แค่สะกิด ให้เกิดปัญญา ใน สัจธรรมมิติ เท่านั้น นะ
ซ๊ฟูวันพุธ : อย่าลากฉัน ไปรับกระสุน แทนพ่อ...สิ
ชายบอส : ฮ่ะๆๆ ก็เห็นใครๆ มาหาท่าน เวลา มีทุกข์ กันนิครับ
ซ๊ฟูวันพุธ : เขาคงเห็นฉันเป็น กระโถน นั่นแหละ
ซ๊ฟูวันพุธ : มาคายทิ้ง แล้ว ก็เดิน สุขี ไป