แนวทาง การยังชีพ คือ เรื่องฆ่าเวลา อย่างมีแบบแผน

ไม่มีชีวิต ย่อมไมามี แบบแผนแนวทางดำเนินชีวิต ที่ต้องกังวล

ยิ่งชีวิต ที่มียืนยาว ความทุกข์ ย่อม เกาะกินใจ หากไร้ซึ่ง จุดหมาย ที่ สูงส่ง

เป็น ปกติ ที่ มนุษย์ จะพยายาม หา ค้น กำหนด แนวทาง การยังชีพ ที่ตน มีกิน มีอยู่ อย่างมีความสุข แบบที่ ตนเองคิด

มันอาจเป็น ความฟุ้งเฟ้อ ฟุ่มเฟือย หรือ พอแค่ ตัว ไปแต่ละมื้อ แต่ละวัน

จริต แห่ง เอกชน นำพา ความวุ่นวาย แก่ สังคม ขึ้นกับว่า เขานั้น มีอำนาจ หรือ อิทธิพล  ต่อสังคมเท่าใด

ชนที่ ติดในเชื่อ เขาเชื่อใดๆ ก็จะพยายาม ผลักสิ่งนั้น แก่ ชนอื่น ในสังคม ด้วย เจตนาดี เพื่อ ชนอื่น สุข เช่นตน

ชนติดในจริง เมื่อเขามี อำนาจ หรือ อิทธิพล ขยาย แนวคิดแห่งตน ด้วย เจตนาดี เช่นกัน

ใครจะ เชื่อ เรื่องเชื่อ หรือ เรื่องจริง มันก็ สิทธิส่วนตัว

แนวทางการดำเนินชีวิต คือ กรอบ ให้ชนไนึ่ง ปฏิบัติ หรือ ไม่ปฏิบัติ เพื่อ รับประกันว่า ผลแห่ง การปฏิบัติ ตามแนวทางนั้น เขา จะได้ สิ่งที่ต้องการ และไม่ได้ สิ่งที่ไม่ต้องการ

แน่นอนว่า ข้างฝ่าย ชน ที่ รับฟัง เขาก็ ต่างมี ทัศนะ แห่งตน ที่จะ เชื่อ หรือไม่เชื่อ ที่รับฟังมา

หรือ เขาอาจ ประดิษฐ์ใหม่ เรื่องเชื่อ เวอร์ชั่น ของ ตัวเอง

และ ส่งต่อ แนวคิดตน เพื่อ หาพวกพ้อง หรือ ด้วยเจตนา อื่นๆใด ก็ตามที

เอนโทรปีสูง สังคม วุ่นวาย

ทว่า สังคม ที่อยู่ร่วมกัน เมื่อ มีความแตกต่าง ในทัศนะสูง มันนำมาซึ่ง ความวุ่นวาย ด้วย อิสระชน จะทำ ตามอำเภอใจตนเอง เสมอ และ มันจะล่วงล้ำเส้น ต่อ ชนอื่น ก่อให้ ชนอื่นเกิดทุกข์

มันจึงเป็น หน้าที่ของ ผู้นำ ที่ถูกสถาปนา พร้อมด้วย อำนาจ ที่จะ บีบบังคับ มหาชน ให้ เขาเหล่านั้น ไม่ก่อเดือดร้อนกันเอง รวมพลัง เพื่อ นำไปใช้ สร้างประโยชน์อื่นๆ แก่ มหาชน และแก่ ตัวผู้นำเอง

เอนโทรปีต่ำ สังคม สงบ ดั่ง ไม้ตายซาก

วัฒนธรรม ความเชื่อ ศาสนา ถูกใช้เป็น เครื่องมือ แห่ง การปกครอง

โลกสังคมนิยม ดินแดน คือ สุสาน คนเป็น

โลกทุนนิยม ดินแดนแห่ง โจร

คอก ที่ พอดีๆ ก็ไม่ต่างจาก โลกที่กว้าง

ดั่ง สัตว์ที่อยู่ในคอก ปลาที่อยู่ในบ่อ ครั้ง เมื่อมันมีขนาด พอดี ที่จะ ดำรงชีพได้ มันก็คือ อิสระ เช่นกัน

สุดท้าย อยู่ที่ ใจ ตนเอง 

บทสรุป ของ สามัญชน ไมว่า จะเป็น พวกหาความจริง หรือพวกอิงความเชื่อ ล้วน เป็นสุขใจ และใช้ยังไปจน วันตาย ได้ ตราบที่ เขามี อิสระ ที่จะยึด โดยไม่ถูก บังคับ