มักมี คำแนะนำ จาก เหล่ากูรู้ เสมอว่า อย่าเปิดเผย เรื่องส่วนตัว ให้คนอื่นรู้ โดยเฉพาะ คู่แข่ง ด้วย มันอาจนำภัย มาสู่ตัว ได้

  ทว่า ในโลกปัจจุบัน จะพบว่า เหล่าชน อวดตัว ตามสื่อสังคมต่างๆ อย่างเปิดเผย

  มีแม้กระทั่ง ชนที่ ถ่ายวิดิโอ ชีวิตตัวเอง และครอบครัว และนำขึ้นเผยแพร่ ราวกับว่า มันคือ เรื่องปกติ และ ยังได้รายได้ จาก การกระทำนั้น เสียด้วย

  นอกจากตัวเอง ที่ถูกเผยแพร่แล้ว แม้กระทั่ง สมาชิก ในครอบครัว ที่ไม่ได้ให้ความยินยอม โดยสมัครใจ อาทิ ลูกเล็กๆ ก็ยังถูก พ่อแม่ และญาติตนเอง ละเมิด ความเป็นส่วนตัว นำกิจกรรม ทั้งที่ ดูดี ดูไม่ดี ตามบรรทัดฐานทางสังคส ออกเผยแพร่ ราวกับว่า เป็นเจ้าชีวิต เด็กนั้น

  การประจานตัวเอง กลายเป็น วัฒนธรรมใหม่ ที่ชนไม่ว่า ยากดีมีจนเท่าไร ต่างพยายาม ประพฤติ  อย่างสุดลิ่ม ทิ่มประตูหลัง ตัวเอง

กิริยา ส่อสกุล

  ทว่า ภูมิหลัง ของ ชน ดีร้ายเยี่ยงไร กลายเป็น สิ่งที่ยอมรับได้ ในสังคม วัฒนธรรมใหม่ นี้ ด้วยเข้าใจว่า "มันคืออดีต" ที่กลับไปแก้ไม่ได้ จึงมุ่งเน้นที่ "พฤติกรรมปัจจุบัน" เป็น ปฐม

  ที่ สำคัญ คือ ชน ไม่สามารถ เสแสร้ง ไม่เป็นตัวเอง ไม่ได้ตลอด แม้จะพยายาม แสดง ภาพลักษณ์ กิริยาที่ดี ตามค่านิยม ในที่สาธารณะ ด้วยเพราะ ยามใดที่ ชน ขาดความระมัดระวัง พฤติกรรม ตามสันดานเดิมตน ที่ได้รับสืบทอดมาจาก กำพืดตน ก็จะโผล่ ไม่มากก็น้อย 

  แม้จะน้อย ก็จะยังมี ชนกลุ่มหนึ่ง ที่เข้าใจเรื่อง พฤติกรรมเชิงจิตวิทยา อ่านออก จนได้

  ทุกความคิดที่เรากระทำ ทุกคำพูดที่เราเอ่ย มันแบก อัตลักษณ์ ภูมิหลัง แรงกระตุ้น วัฒนธรรม ความเชื่อ ชนขาติ ไว้ ให้ชนอื่นสืบค้นได้ เช่นเดียวกับ ดีเอ็นเอ ของเรา โดยที่ บ่อยครั้ง สามัญชนทั่วไป ก็สามารถ เห็นได้ และโพล่งออกมาว่า สำเนียงนี่ คนเหนือ ไช่ไหม คนอีสาน หน้าอย่างนี้ คนจีนชัดๆ พูดจาไร้หางเสียงเช่นนี้ พวกไร้การศึกษาอบรม ไช่ไหม ฯลฯ

ประจานตน แต่ พองาม ก็เป็น เสน่ห์

  ไม่มีใคร ทำให้ ทุกคนอื่น รักตัวเอง ได้ทั้งหมด และตลอดเวลา

  ดังนั้น จึงไม่ใช่ เรื่อง จำเป็นมากนัก ในการ ปกปิดกำพืด ตัวเอง เว้นแต่ว่า เขานั้น จะเป็น อาชญากร ประเด็นนี้ อาจยังไม่เป็นที่ ยอมรับ ให้เป็น สามัญเหตุ

  และ ที่สำคัญคือ สตอรี่ ที่เล่า เกี่ยวกับ ตัวเอง นั้น เหมาะสมกับ โอกาส หรือไม่

ใช้ ภูมิหลัง ตัวเอง สอนคนอื่น

  ดังนั้น ฉันเอง จะได้นำเอา ภูมิหลังของตัวเอง มาเล่าประกอบ สัจธรรม ที่เป็น หัวเรื่องของฯไซท์นี้ โดยมี วัตถุประสงค์เพื่อ

1. เป็นแหล่ง เก็บรักษา บทเรียน ข้อคิดเตือนใจ ตัวเอง ที่สามารถ เปิดดู จากทุกที่

2. เผยแพร่ เป็น วิทยาทาน แด่ เพื่อนๆ แม้ว่า มันอาจไม่เผ็ดร้อนเท่า ประสบเอง ทว่า คนฉลาด ย่อมเรียนรู้จาก ของคนอื่นเป็น

3. เป็น กิจกรรม ฆ่าเวลาตนเอง ด้วย รักการเขียน เป็นสันดาน

ภูมิหลัง ที่เลวร้าย มิเท่า สันดาน ที่ เปลี่ยนไม่ได้

  ฉันเอง ก็เป็น คนหนึ่ง ที่ มีภูมิหลัง เป็นชีวิตครอบครัว และตัวเอง ที่บัดซบสุดแสน ชีวิตหนึ่ง

  พ่อแม่ ที่ ไม่รักกัน ตั้งแต่ คบกัน แล้วแม่ง เสือกแต่งฯกันหา นรก อะไรวะ แม่ง ทะเลาะกันทุกวัน ไม่ต้องดูละคร น้ำเน่าที่ไหนแล้ว ดูจนเบื่อ

  เกิดมา ได้ สารพัดโรค เป็น สินทรัพย์ติดตัว เยี่ยมเลย ฝันร้ายตอนเด็ก ยังติดในหัวอยู่เลย จนวันนี้

  ถูกรถชน ตอนจบ ป.ว.ช. อยู่บ้านดีๆ เสือกร้อนรน ออกไปหาอุบัติเหตุ พิการไปจนวันตาย

  มีลูกพิการทางสมอง 1 คน เยี่ยม อยู่เป็นเพื่อนกัน ไปจนตาย

  เมีย ตัดช่องน้อย(เมื่อ 31 ต.ค. 2567) ไปสบายเสียแล้ว ต้องเลี้ยงลูก 3 คน ลำพัง ในวัย 56 ปี

  ทว่า สิ่งเหล่านี้ ไม่มีใคร ควบคุมมัน หรือกลับไปแก้ไข ให้มันเป็น อย่างที่ ต้องการ ที่ ดีกว่านี้ได้

  ทว่า ฉัน ได้เรียนรู้ จาก ความทุกข์ เหล่านั้น และดำเนิน ชีวิต ในแบบที่ จะไม่ให้ มันเกิด ซ้ำรอยเดิม อะไร ที่ตนเองคิดว่า มัน ไม่ดี

  และ เอามัน มา กำหนด เส้นทางใหม่ สำหรับการสร้างครอบครัว เลี้ยงลูก เพื่อ พวกเขา ไม่ต้อง ตกใน วังวน แบบเดียวกับ ตัวเอง

ทัศนคติบวก คือ ทิพย์โอสถ

  ฉัน ก็ อาจยัง โชคดี อยู่บ้าง ที่ตัวเอง สามารถสร้าง ทัศนคติบวก จาก เรื่องเลวร้าย

  มันเป็น ดั่ง โอสถ ที่ เยียวยาใจ ตัวเอง

1. พิการรึ ก็ดี หางาน ที่ไม่ต้องใช้กายภาพ ใช้ สมองภาพ ไม่ต้องกลัว สังขารเสื่อม ทำงานไม่ได้

2. มีลูกพิการสมอง พูดไม่รู้เรื่องรึ ก็ดี ดีกว่าต้องทนอยู่กับอีแก่ ปากมาก ตอยแต่จะ เรียกร้องอะไรๆ ที่ให้มันไม่ได้ จนเรารู้สึกผิดไปเอง

3. มีโรคติดตัวรึ ก็ดี จะได้รู้สึกว่า ชีวิต ที่ยังหายใจอยู่ ที่ผ่านไป แต่ละนาที มีคุณค่า

  นอกจากนั้น ทัศนคติบวก ยังเป็นแรงให้ ตัวเอง ปรับตัวเอง อย่างมีความสุข ไม่ติด อัตตาตน ดั่ง ก้อนหิน ที่เปลี่ยนตัวเอง ตามสภาพไม่ได้ เว้นแต่ต้อง แตกหัก

อย่ากังวล กำพืดเก่า ให้ใส่ใจ กำพืดใหม่ ที่กำลังสร้าง

  ประเด็น กงกรรมกงเกวียน คือ ชน ไม่เคย สำเหนียกว่า สันดานตนนั้น ไม่ปกติ เขาจึง ไม่เคยคิดที่จะ เปลี่ยน

  สำหรับ ชนที่ ตระหนักได้ว่า สันดาน จาก กำพืดเดิม ไม่สามารถ อยู่ในสังคมได้ จึงจะสามารถ คิดปรับเปลี่ยน ตัวเอง เรียนรู้ที่จะปรับปรุง

  ปรับปรุงตัว เพื่อ ส่งต่อ รุ่นต่อไป เมื่อแพร่พันธุ์ ต่อไป

  ตัวพ่อ ปรับแล้ว ต้อง หาตัวแม่พันธุ์ ที่ดีด้วย และเรายังไม่รู้ว่า ลูกที่ออกมา จะได้ จาก พ่อ หรือแม่ มากกว่ากัน หรือ มีกลไก การเลือกรับอย่างไร ในตัวลู

 ดังนั้น การรับประกันว่า ลูกที่ได้มา จะพันธุ์ ดีขึ้น กว่า กำพืดเดิมตน จึงต้อง ใส่ใจ หาคู่ ที่เหมาะสม ใช่ว่า จับใครได้ ใครให้ดมได้ ก็ยัดๆ มันเข้าไป เน้นมันส์ไว้ก่อน

<จบ>